HERSENSPINSELS

Die dag kwam de controleur het café 'De roste foef' binnen. 'Control op het roken' zo riep hij als hij de deur openstak. Maar er was geen kat die reageerde. Er zat namelijk geen kat binnen. Enkel een hond die Kommier bleek te heten. Een tamme Labrador die in een hoek lag en te leeg was om zijn vet gat op te heffen. Laat staan dat hij zou gaan blaffen.

'Is er iemand?' riep Martha vanuit het achterkeukentje achter de toog.
'Inspectie!' herhaalde de controleur ietwat luider.
Martha kwam achter de toog staan en zag de controleur.'Inspectie voor wa?' vroeg ze fronsend.
'Op het roken' herhaalde hij nog eens.
'Hier wordt niet gerookt. Trouwens er zit hier geen kat. Enkel Kommier is hier'
'Maar ooit zijn er toch wel klanten?'
'Soms ja, dat wel. Zoals nu. Wat mag het zijn?'
'Euhh' zei de controleur uit zijn lood geslagen, 'geef maar een druppel'
'Trouwens waarom noemt gij uw café 'De roste foef' ging de controleur verder.
'Nog enen' zei Martha zuchtend. 'Waarom denkt ge misschien?'
'Awel..is het rost?'
'Nee...het is een grijze muis. Trouwens komt ge dat ook inspecteren misschien?'
'Euhh nee dat niet' zei hij nog meer uit zijn lood geslagen.
Hij dronk een slok van zijn jenever en net op dat moment vielen zijn ogen op enkele asbakken in het café.
'Aha!!', zei hij, 'dus wordt er toch gerookt', wijzend op de asbakken.
'Het zijn museumstukken' zei Martha. Binnen twintig jaar zijn er geen asbakken meer en worden ze veel geld waard.
'Je zegt zoiets' zei de controleur peinzend.
'Hebt gij dan nooit gerookt?' vroeg Martha.
'Jawel' zei hij, 'maar dat is al een tijdje geleden.
'Ik rook zo nu en dan eens. Maar alleen een Havana sigaar. De echte dan wel. Gerold op de billen van Cubaanse sletten die in de achterbuurt tussen een beurt in wat sigaren zitten rollen.'
'Worden die zo gemaakt dan?' zei hij op slag geïnteresseerd.
'Zeker weten. En ik moet je zeker niet vertellen hoe ze de sigaren bevochtigen' ging ze verder.
De controleur begon al te kwijlen. 'Wel kostelijke sigaren zeker?'
'Och ééntje per maand kan er best af' ging Martha verder. 'Trouwens, je doet er me aan denken dat het al enkele weken geleden is dat ik eentje rookte' waarop ze uit het rek achter haar een sigaar te voorschijn toverde.
'is ze dat?' vroeg de controleur met grote ogen.
'Ik had ze je natuurlijk kunnen laten proeven, maar je begrijpt dat ik niet wil gepakt worden om te roken in mijn café' zei Martha.
'Je zegt zoiets. Stel dat er een controleur binnenkomt' lachte hij.
'Ik rook ze op het toilet op' zei Martha. 'Daar heeft niemand last van'
'Dat mag ook niet hé' zei hij vermanend. 'Dat is ook toegankelijk voor het publiek'
'En dan?' zei Martha boos. 'Als ik een drol leg, rookt hij ook hé!'
'Jamaar, da's niet hetzelfde he' weerlegde de controleur.
'Heb jij al eens met je kop een uur boven een beerput gehangen? Da's slechter dan tien sigaren! Trouwens, als je drie trekken aan zo'n een ding neemt, is het best dat je op het toilet zit. Toen ik als kind een eerste trek mocht nemen bij mijn grootvader, sloegen mijn oren groen uit, mijn lippen purper, mijn tenen blauw en mijn slipje bruin.'
'En je foef?' vroeg de controleur nieuwgierig.
'Die had ik niet' zei ze kortaf.
'Je was te jong?' vroeg de controleur.
'Nee ik was niet te jong. Ik was in die tijd de enige die het afdeed. In die tijd was foefhaar in de mode. Vandaag heeft er niet één nog foefhaar.'
'Dus vandaag heb je terug foefhaar' zei de controleur concluderend.
'Nee' zei ze kortaf.
'Hoe nee? Iedereen heeft er geen, dus jij zou er net wel moeten hebben'
'Gertver... al die vragen. Nou goed, als je het wil weten. Ooit was er hier wel een kat, maar we hebben ze moeten doen inslapen.'
'Wat heeft dat ermee te maken?' zei de controleur, die intussen al pakweg de vierde druppel achterover kapte.
'Wel, indertijd liep ik wel eens sliploos in mijn cafe en op een bepaald moment was ik aan het dweilen en bukte ik me om de dweil uit te wringen..'
'En?' zei de controleur vol spanning.
'Wel dat beest lag in zijn mand achter me en had een zicht op mijn foef. Op slag dacht die aan een tweede kat in huis, waardoor ze mij te lijf ging. Alleee, mijn foef althans'
'Wat een ellende' zei de controleur vooruitziend terwijl hij het gebeuren een beeld trachtte te geven.
'Bij de dierenarts bleek dat die kat bijziend was. Er waren twee opties: ofwel mijn foef af. Ofwel die kat een spuit.'
'En je koos voor de spuit?' zei de controleur vragend.
'Ja' zei Martha. 'Ik ging wel mijne foef niet afdoen voor die stomme kat he.'
De controleur dacht na. Althans hij probeerde. Een stilte viel in het café.
'En waarom heb je dan eigenlijk dan toch geen foef meer?' vroeg hij na enkele ellenlange minuten.
'Kommier wil geen haar tussen zijn tanden' replikeerde ze.
'Ahzo' zei de controleur terwijl hij met grote ogen onderzoekend naar de tamzak van een labrador keek die wat verder lag.
'Moet je nu een Havana of niet?' zei ze tegen de controleur.
'Ja graag' zei die
'Het is wel tachtig euro voor één' zei ze. En met je druppels erbij is dat honderd.'
De controleur had al zijn portefeuille boven en zat te tellen.
'En om mijn toilet te kuisen is het veerrtig' ging ze door. Met de bediening erbij en de fooi komt dat op hondervijftig'
'Dat is wel veel' zei de controleur.
'Je krijgt er wel Kommier bij voor je vrouw' zei Martha.
'Ben je er dan niet tevreden van?'
'Jawel, maar ik ga me een kanarie kopen. Die morst met zijn zaad...'

Ook de beste wensen... En nee, ik stop ook komend jaar niet met roken! Ik zou het gezaag missen!!